O Tom Petty γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 75 χρόνια στη Φλόριντα των Η.Π.Α. και πριν ακόμα κλείσει τα 30 του είχε φανεί πως θα γινόταν ένας θρύλος της rock σκηνής. Με επιτυχίες όπως τα "Don't Do Me Like That" (1979), "Refugee" (1980), "The Waiting" (1981) και το "Learning to Fly" (1991) ο Petty έγραψε τη δική του ιστορία στο χώρο.
Από το 1976 ως το 1987 ήταν το βασικό μέλος των Tom Petty and the Heartbreakers και έπειτα ακολούθησε τους Wilburys και σόλο καριέρα, επίσης ιδιαίτερα επιτυχημένη. Στο τέλος της ζωής του έκανε ένα μικρό πέρασμα από τον κινηματογράφο. Το 2006, 11 χρόνια πριν από το θάνατό του, έδωσε στο αμερικανικό 'Esquire' μια χορταστική συνέντευξη, όπου αναφέρθηκε σε όλα όσα είχε ζήσει.
Μαθήματα ζωής από τον Tom Petty
> Όταν συνάντησα τον Elvis, δεν είχαμε πραγματικά μια συζήτηση. Με σύστησε ο θείος μου, και εκείνος μου γρύλισε προς το μέρος μου. Αυτό που μου έμεινε είναι όλη η σκηνή. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ πραγματική σκηνή μαφίας. Ήμουν πολύ νέος και ευεπηρέαστος. Ο Elvis έμοιαζε πραγματικά... έμοιαζε σαν να μην ήταν αληθινός, σαν να έλαμπε.
> Αν είσαι ψεύτικος, θα το νιώσουν στην πιο απομακρυσμένη σειρά της αρένας. Πρέπει να νοιάζεσαι πραγματικά. Και πρέπει να κάνεις τον εαυτό σου να νοιάζεται ξανά και ξανά.
> Κάνε κάτι που σου αρέσει πραγματικά, και ελπίζω να μπορείς να πληρώνεις το νοίκι. Για μένα, αυτό είναι επιτυχία.
> Λυπάμαι για τα παιδιά στις μέρες μας. Έχουν τόσες πολλές ασκήσεις για το σπίτι. Θυμάστε τις μέρες που βάζαμε μια ζώνη γύρω από τα δύο βιβλία μας και τα κουβαλούσαμε στο σπίτι; Τώρα σέρνουν μια βαλίτσα. Έχουν σχολείο όλη μέρα και μετά διάβασμα από τις έξι μέχρι τις έντεκα. Δεν μένει καθόλου χρόνος για να είναι δημιουργικοί.
> Το πιο δύσκολο για μένα είναι όταν ο 13χρονος γιος μου παραπονιέται για τον φόρτο εργασίας. Συμφωνώ μαζί του. Υποτίθεται ότι πρέπει να είμαι υπεύθυνος και να υποστηρίζω τον δάσκαλο. Αλλά είμαι σαν: "Έχεις δίκιο, γιε μου. Αυτά είναι μαλακίες".
> Μου αρέσει να είμαι αισιόδοξος, αλλά μου αρέσει να είμαι και ρεαλιστής.
> Ο πόλεμος στο Ιράκ είναι ντροπή. Είτε είσαι υπέρ είτε κατά του Bush, πρέπει να παραδεχτείς ότι ο τύπος είπε ψέματα. Και συνεχίζει να το κάνει. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν τον έχουν πετάξει έξω με το ζόρι. Στέλνει τα παιδιά κάποιου και τα σκοτώνει χωρίς λόγο. Θα περάσει τη μέρα του στην κόλαση γι' αυτό. Δεν θα ήθελα αυτό το κάρμα.
> Όταν σκοτώνεις τη μικρή αδελφή κάποιου με πύραυλο, θα σε μισεί για πάντα. Και η επόμενη γενιά θα σε μισήσει ακόμα περισσότερο.
> Το σπουδαίο με τους Wilburys ήταν ότι κανείς μας δεν έπρεπε να πάρει την ευθύνη μόνος του. Ήμουν απλά ένα μέλος του συγκροτήματος. Κανείς δεν ένιωθε ότι ήταν πάνω από τους άλλους. Περάσαμε τόσο καλά.
> Υπήρχε αυτή η πραγματική αίσθηση της ακεραιότητας της κοινότητας στο ροκ. Έχει πραγματικά διαβρωθεί. Ο καθένας φαίνεται να είναι μόνος του τώρα.
> Τι έμαθα για το γάμο: Πρέπει να υποστηρίζει ο ένας τον άλλον - πρέπει να είναι ένα είδος ομάδας στη ζωή. Είναι υπέροχο το να έχεις αυτό το είδος φιλίας. Θα το χρειαστείτε όταν γεράσετε.
> Το rock 'n' roll ήταν ένα πράγμα, και μετά έκοψαν το roll και το ονόμασαν rock, το οποίο έγινε ένα είδος ομπρέλας για οτιδήποτε έχει κιθάρα. Όπως τα συγκροτήματα των μαλλιάδων. Πώς θα μπορούσαμε να το πιστέψουμε αυτό; Έχει γίνει εντελώς ανόητο, σε σημείο που τώρα έχει γίνει σαν την επαγγελματική πάλη. Οι οπαδοί ξέρουν ότι είναι ψεύτικο, αλλά δεν τους νοιάζει.
> Δε θα μπορούσα να υπάρξω στις μέρες μας. Δε θα μπορούσα ποτέ να χτίσω μια καριέρα όπως αυτή που είχα αν ξεκινούσα τώρα. Το ραδιόφωνο δε ρισκάρει τίποτα πια. Έχουν εξορθολογήσει τις λίστες αναπαραγωγής στο χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Είναι πραγματικά κάπως ανόητο να πιστεύουν ότι οι άνθρωποι προτιμούν να ακούσουν το "Stairway to Heaven" άλλη μια φορά από ένα νέο τραγούδι.
Πηγή: esquire.com.gr
