Ο Jimi Hendrix έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 1970, όμως ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε την ηλεκτρική κιθάρα έχει μείνει για πάντα χαραγμένος στην ιστορία της ροκ. Ήταν μόλις 27 ετών και μέσα σε λίγα μόνο χρόνια κατάφερε να αναπτύξει μια εντελώς δική του μουσική γλώσσα, βασισμένη στα blues, την ψυχεδέλεια, τον αυτοσχεδιασμό και μια σχεδόν σωματική σχέση με το όργανο.
Ο Jimi Hendrix δεν χρειάστηκε μια μακρά καριέρα για να γίνει σημείο αναφοράς. Με τους The Jimi Hendrix Experience οδήγησε την κιθάρα σε περιοχές που μέχρι τότε έμοιαζαν αδιανόητες και μετέτρεψε το distortion, το feedback και τη χρήση του wah-wah pedal σε βασικά στοιχεία του ήχου του.
Πενήντα έξι χρόνια μετά τον θάνατό του, αυτά τα πέντε τραγούδια μάς επιτρέπουν να επιστρέψουμε σε διαφορετικές πλευρές ενός μουσικού που εξακολουθεί να επηρεάζει κιθαρίστες της rock, της blues, της funk και της metal.
"Purple Haze"
Λίγα τραγούδια μπορούν να συμπυκνώσουν τόσο γρήγορα τον κόσμο του Jimi Hendrix όσο το "Purple Haze". Από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα, η κιθάρα μοιάζει να προειδοποιεί ότι οι παραδοσιακοί κανόνες της rock πρόκειται να αλλάξουν.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1967 και αποτέλεσε έναν από τους θεμέλιους λίθους του "Are You Experienced?", του ντεμπούτου άλμπουμ των The Jimi Hendrix Experience. Ο συνδυασμός riffs, εφέ και ψυχεδέλειας βοήθησε να διαμορφωθεί ο ήχος που θα μετέτρεπε τον Jimi Hendrix σε παγκόσμιο αστέρα.
Περισσότερο από μια επίδειξη ταχύτητας ή τεχνικής, το "Purple Haze" δείχνει κάτι που θα γινόταν βασικό στοιχείο της μουσικής του: τη χρήση της κιθάρας ως προέκταση της φωνής και της φαντασίας του.
"The Star-Spangled Banner"
Στο Woodstock, ο Jimi Hendrix μετέτρεψε ένα εθνικό σύμβολο των Ηνωμένων Πολιτειών σε ένα πειραματικό rock κομμάτι. Η εκτέλεσή του στο "The Star-Spangled Banner" στο φεστιβάλ του 1969 παραμένει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες στιγμές της καριέρας του.
Η εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 1969, όταν ο Jimi Hendrix έπαιξε με τους Gypsy Sun & Rainbows, ένα διαφορετικό σχήμα από τους The Jimi Hendrix Experience.
Η συγκεκριμένη ερμηνεία απέκτησε ιδιαίτερη σημασία λόγω του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος που επικρατούσε τότε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με φόντο τον πόλεμο του Βιετνάμ. Ο Jimi Hendrix δεν αναπαρήγαγε απλώς τη μελωδία. Χρησιμοποίησε feedback, distortion και θόρυβο για να δημιουργήσει μια εκδοχή που εξακολουθεί να μελετάται ως μία από τις καθοριστικές στιγμές στην ιστορία της rock.
"Voodoo Child (Slight Return)"
Αν το "Purple Haze" εκπροσωπεί την ψυχεδελική πλευρά του Jimi Hendrix, το "Voodoo Child (Slight Return)" δείχνει τη βαθιά σύνδεσή του με τα blues και την ικανότητά του να τα μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο.
Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο "Electric Ladyland", που κυκλοφόρησε το 1968 και αποτέλεσε το τελευταίο studio album των The Jimi Hendrix Experience. Σε αυτό, ο Jimi Hendrix οδήγησε το παίξιμό του σε έναν πιο βαρύ και βαθύ ήχο, με δυνατά riffs και έντονη χρήση του wah-wah pedal.
Η σημασία του τραγουδιού βρίσκεται και στη φαινομενική απλότητά του. Το riff λειτουργεί ως βάση πάνω στην οποία ο Jimi Hendrix μπορεί να αυτοσχεδιάσει, να παραμορφώσει τον ήχο και να μετατρέψει κάθε νότα σε μέρος μιας απρόβλεπτης ερμηνείας.
"All Along the Watchtower"
Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει διαφορετική ιστορία, καθώς δεν γράφτηκε αρχικά από τον Jimi Hendrix. Το "All Along the Watchtower" ανήκει στον Bod Dylan, όμως ο Jimi Hendrix πήρε τη σύνθεση και τη μετέτρεψε σε μία από τις σημαντικότερες διασκευές της καριέρας του.
Η ηχογράφηση συμπεριλήφθηκε στο "Electric Ladyland" και αποτελεί ένα ακόμη δείγμα μιας από τις μεγαλύτερες αρετές του: ο Jimi Hendrix μπορούσε να πάρει ένα τραγούδι κάποιου άλλου χωρίς να εξαφανίσει πλήρως την αρχική του ταυτότητα και, ταυτόχρονα, να το μετατρέψει σε κάτι εντελώς δικό του.
Η κιθάρα βρίσκεται φυσικά στο επίκεντρο, όμως σημαντική είναι και η συνολική δομή της μπάντας. Το αποτέλεσμα είναι πιο ηλεκτρικό, πιο έντονο και πιο ψυχεδελικό από την εκδοχή του Bob Dylan, σε τέτοιο βαθμό ώστε για πολλούς ακροατές το τραγούδι να έχει συνδεθεί οριστικά με τον Jimi Hendrix.
"The Wind Cries Mary"
Μέσα σε όλο το distortion, την ταχύτητα και τον πειραματισμό, το "The Wind Cries Mary" αποκαλύπτει την πιο μελωδική πλευρά του Jimi Hendrix. Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1967 και συμπεριλήφθηκε στο "Are You Experienced?", μαζί με κομμάτια όπως τα "Purple Haze" και "Hey Joe".
Εδώ δεν χρειάζεται να ανεβάσει κανείς την ένταση του ενισχυτή. Η κιθάρα είναι πιο καθαρή, πιο λεπτή και πιο συγκρατημένη, ενώ η σύνθεση αποκαλύπτει μια πολύ πιο εσωτερική πλευρά του μουσικού.
Το τραγούδι θυμίζει επίσης ότι ο Jimi Hendrix δεν ήταν απλώς ένας βιρτουόζος της κιθάρας. Ήταν συνθέτης και songwriter, με έργο που μπορούσε να σταθεί από μόνο του ακόμη κι όταν αφαιρούνταν πολλά από τα ηχητικά "πυροτεχνήματα" που τον έκαναν διάσημο.
Ο Jimi Hendrix έφυγε από τη ζωή στις 18 Σεπτεμβρίου 1970 στο Λονδίνο. Σύμφωνα με το Rock & Roll Hall of Fame, μεταφέρθηκε από το ξενοδοχείο του σε νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του σε ηλικία 27 ετών. Ως αιτία θανάτου καταγράφηκε η εισρόφηση εμέτου σε συνδυασμό με δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά.
Η καριέρα του τελείωσε πολύ νωρίς, η επιρροή του όμως όχι.
Ακούγοντας αυτά τα πέντε τραγούδια, γίνεται εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Jimi Hendrix παραμένει κάτι πολύ περισσότερο από έναν θρύλο της κιθάρας: ήταν ένας από τους μουσικούς που άλλαξαν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο φανταζόμαστε τι μπορεί να κάνει μια ηλεκτρική κιθάρα.
Πηγή: esquire.com.gr
