*25 χρόνια Can’t Get You Out of My Head*
Κοντά στην εποχή της κυκλοφορίας του άλμπουμ *Introspective* των Pet Shop Boys το 1988, ο Neil Tennant επινόησε τον όρο "αυτοκρατορική φάση" (imperial phase) για να περιγράψει μια περίοδο κατά την οποία, όπως ένιωθε, το δίδυμο "κατανοούσε την ουσία της ποπ μουσικής και έτσι νιώθαμε ότι μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι θέλαμε". Για τον Chris Lowe —ο οποίος απέφευγε τις βαρύγδουπες εκφράσεις—, αυτό συνήθως κατέληγε στο "να εξαφανίζεσαι!".
Το 2010, ο κριτικός Tom Ewing ανέλυσε περαιτέρω τον όρο του Tennant θέτοντας τρία κριτήρια: "κυριαρχία, άδεια και αυτοπροσδιορισμό". Η "κυριαρχία" αφορούσε την προθυμία και την ικανότητα ενός καλλιτέχνη να διευρύνει τα όρια με τρόπο που θα είχε αντίκτυπο σε ό,τι ακολουθούσε. Η "άδεια", από την άλλη, συνδεόταν με το κοινό και την καλή του διάθεση απέναντι στον καλλιτέχνη καθώς εκείνος προχωρούσε σε νέα βήματα. Τέλος, ο "αυτοπροσδιορισμός" —σύμφωνα με τον Ewing— είναι ο τρόπος με τον οποίο η αυτοκρατορική φάση καθορίζει την υπόλοιπη πορεία του καλλιτέχνη: κάθε μελλοντικό έργο θα συγκρίνεται με τη δημιουργία της αυτοκρατορικής φάσης ή θα αναφέρεται παράλληλα με αυτήν.
Όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ *Fever* της Kylie, ολόκληρη η περίοδος που ακολούθησε σηματοδότησε τη δική της "αυτοκρατορική φάση". Όλα όσα έκανε το 2001 και το 2002 έμοιαζαν να δένουν άψογα: κάθε βιντεοκλίπ, κάθε επιλογή σινγκλ, η περιοδεία, το ενδιαφέρον του Τύπου, η μόδα, η συνοχή του καλλιτεχνικού οράματος, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο επαναπροσδιόρισε την ποπ μουσική και την ώθησε μπροστά. Και όλα αυτά είχαν ως αιχμή του δόρατος την υπνωτική αίσθηση έλλειψης βαρύτητας του –κατά τα άλλα ιδιόρρυθμου– κομματιού "Can’t Get You Out of My Head".
Το τραγούδι γεννήθηκε ένα φθινοπωρινό Σαββατοκύριακο του 2000, σε ένα στούντιο που είχε διαμορφωθεί σε γκαράζ στο Σάρεϊ και ανήκε στον Rob Davis –πρώην κιθαρίστα των Mud–, ο οποίος είχε ενθαρρυνθεί από τον μάνατζερ και ιμπρεσάριο Simon Fuller να γράψει κάποια τραγούδια μαζί με την Cathy Dennis, την εξαιρετική ποπ σταρ που είχε πλέον στραφεί στη σύνθεση τραγουδιών.
Με το πρόγραμμα Cubase σε έναν υπολογιστή για τη δημιουργία ενός ρυθμικού μοτίβου ντραμς (drum loop) πριν προστεθεί η κιθάρα, μπήκαν τα θεμέλια για το "Can’t Get You Out of My Head". Ενώ η Dennis επινόησε την κεντρική φράση του τίτλου –το τραγούδι, όπως η ίδια σημείωσε, δεν ακολουθεί την τυπική δομή στροφής-ρεφρέν, καθώς κάθε στίχος λειτουργεί σχεδόν σαν μια αυτόνομη μελωδία ρεφρέν– ήταν ο Davis που πρόσθεσε το τμήμα με το "la la la". Το demo ολοκληρώθηκε μέσα σε τρεις ώρες, ενώ τα φωνητικά της Dennis ηχογραφήθηκαν μέχρι τις 7 το απόγευμα της ίδιας μέρας.
Το demo ακούστηκε από τον Fuller μέσω τηλεφώνου. Αργότερα το έπαιξε στους S Club 7, αλλά εκείνοι το απέρριψαν. Το τραγούδι παρουσιάστηκε επίσης στη Sophie Ellis-Bextor, αλλά και πάλι κρίθηκε ακατάλληλο. Ήταν ιδέα του Fuller να το στείλουν στην Kylie.
Όπως είχε υποσχεθεί —αν και προς μεγάλη έκπληξη του Ντέιβις, ο οποίος είχε πειστεί ότι εκείνη δεν θα εμφανιζόταν— η Κάιλι έφτασε στο Σάρεϊ για να ηχογραφήσει το "Can’t Get You Out of My Head". Ανάμεσα σε μια εκλεκτή σαλάτα με σολομό και άλλες λιχουδιές, το τραγούδι ολοκληρώθηκε μέσα σε λίγες ώρες.
