*Καθαρός αέρας*
Η βελτίωση της ποιότητας του αέρα οδηγεί σε πιο έξυπνα και με αυξημένες νοητικές ικανότητες νήπια, σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης.
Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, η καθηγήτρια Frederica Perera και μια ομάδα από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Υγείας Παιδιών του Κολούμπια (Columbia Center for Children’s Environmental Health) μελετούσαν την έκθεση εγκύων στην ατμοσφαιρική ρύπανση και την ανάπτυξη των παιδιών τους σε υποβαθμισμένες περιοχές του βόρειου Μανχάταν και του Νότιου Μπρονξ. Αξιολογήθηκαν περισσότερα από 1.100 παιδιά σε ηλικία ενός, δύο και τριών ετών.
Η Perera δήλωσε πως εξετάστηκαν οι γνωστικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της μνήμης και της αισθητηριακής αντίληψης, καθώς και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων —όπως η αντιστοίχιση σχημάτων και η στοίβαξη κύβων— και την επικοινωνία, τόσο ως προς την ομιλία όσο και ως προς την κατανόηση του λόγου. Κατά τα πρώτα χρόνια της μελέτης, διαπιστώθηκαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της προγεννητικής έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση και επιπτώσεων στη νευροανάπτυξη των παιδιών.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης, η ατμοσφαιρική ρύπανση στο κέντρο της Νέας Υόρκης μειώθηκε δραστικά. Η νομοθεσία για τον καθαρό αέρα οδήγησε σε μείωση ορισμένων ρύπων που εκπέμπονται από τα κίτρινα ταξί της πόλης έως και κατά 80%. Τα βαρέα καύσιμα πετρελαίου σταδιακά καταργούνται για τη θέρμανση των κτιρίων της πόλης, ενώ στα λεωφορεία χρησιμοποιούνται πλέον καθαρότερα καύσιμα. Τα επίπεδα ρύπανσης από λεπτόρρυθμα σωματίδια και διοξείδιο του αζώτου υποδιπλασιάστηκαν μεταξύ 1998 και 2016.
Θα υπήρχε άραγε κάποια συσχέτιση μεταξύ της βελτιωμένης ποιότητας του αέρα και της βελτίωσης των επιδόσεων των νηπίων στη νοητική ανάπτυξη με την πάροδο του χρόνου;"
Τα ευχάριστα νέα είναι ότι οι επιδόσεις των νηπίων βελτιώθηκαν παράλληλα με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές όταν τα παιδιά ήταν ηλικίας δύο και τριών ετών, καθώς και κατά τις περιόδους πιο απότομης μείωσης της ρύπανσης. Οι ερευνητές μπόρεσαν επίσης να συνυπολογίσουν τις επιδράσεις άλλων παραγόντων που ενδέχεται να επηρέασαν την ανάπτυξη των παιδιών.
Σε αυτούς περιλαμβάνονταν η ραγδαία μείωση του ποσοστού των παιδιών που συζούσαν με καπνιστή (το οποίο μειώθηκε από το 34% στο 18%) και η άνοδος του μορφωτικού επιπέδου των μητέρων, με αύξηση κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες στο ποσοστό των μητέρων που είχαν ολοκληρώσει επιτυχώς τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
